Bilanço nedir? Bu soru çoğu zaman teknik bir muhasebe problemi gibi görünür. Oysa şirket sahibi, yönetici ya da finansal karar alan biri için bu tablo yalnızca resmi bir belge değildir. Şirketin neye sahip olduğunu, ne kadar borç taşıdığını ve kendi kaynaklarıyla ne ölçüde ayakta durduğunu gösteren temel okuma alanıdır.
Bilanço Nedir, Neyi Gösterir?
Bir işletmenin kasasında para bulunması tek başına güçlü olduğunu kanıtlamaz. Stokların yüksek görünmesi de her zaman iyi haber değildir. Alacaklar artarken tahsilat yavaşlıyorsa, satış büyümesi bile ödeme baskısına dönüşebilir. Bu yüzden finansal tabloyu anlamak, tek tek rakamlara bakmaktan çok bu rakamların birbirleriyle kurduğu ilişkiyi görmeyi gerektirir.
Bilanço nedir sorusunun en yalın cevabı şudur: Bir şirketin belirli bir tarihte sahip olduğu varlıkları ve bu varlıkların hangi kaynaklarla finanse edildiğini gösteren temel finansal tablodur. Bu cevap kısa görünür, fakat arkasında güçlü bir mantık vardır. Şirketin kasasındaki para, bankadaki mevduat, müşterilerden beklenen tahsilatlar, depodaki stoklar, kullanılan makineler ve ortakların koyduğu sermaye aynı yapının içinde görünür.
William H. Beaver’ın Financial Ratios as Predictors of Failure adlı çalışması, finansal oranların şirketlerin başarısızlık riskini öngörmede kullanılabileceğini gösteren klasik araştırmalardan biridir. Çalışmanın temel değeri, finansal tablo okumanın yalnızca kalemleri tanımaktan ibaret olmadığını göstermesidir. Nakit, borç, alacak, stok ve özkaynak gibi kalemler tek başına sınırlı bilgi verir; asıl sinyal bu kalemlerin birbirine oranlanmasıyla ortaya çıkar. Bu bağlam, yazıdaki pratik okuma mantığını güçlendirir: Bir şirketin kasasında para olması, kısa vadeli yükümlülükleri karşılamaya yetmiyorsa rahatlatıcı değildir.
Temel fikir aslında sadedir: Varlık kaynak ister. Şirket bir değere sahipse, o değerin arkasında mutlaka bir finansman vardır. Bu finansman banka kredisi olabilir. Ortakların koyduğu sermaye olabilir. Geçmiş yıllarda kazanılmış ve işletmede bırakılmış kâr olabilir. Tabloyu anlamlı kılan şey, bu iki taraf arasındaki bağı görebilmektir.
Bilanço Nedir, Neyi Gösterir?
Bilanço nedir denildiğinde sık kullanılan açıklamalardan biri, bunun şirketin belirli bir tarihteki finansal fotoğrafı olduğudur. Bu benzetme ilk bakış için işe yarar. Fakat tabloyu yalnızca fotoğraf gibi görmek eksik kalır. Çünkü bu yapı sadece eldeki değerleri göstermez. Aynı zamanda bu değerlerin hangi kaynaklarla taşındığını da açıklar.
Bir şirketin banka hesabında para olabilir. Depoda stoğu bulunabilir. Müşterilerinden alacakları olabilir. Makine, taşıt, demirbaş, bina veya yazılım altyapısı gibi uzun vadeli varlıkları yer alabilir. Fakat bütün bu unsurlar tek başına güçlü bir yapı anlamına gelmez. Bu değerlerin ne kadarının borçla, ne kadarının öz kaynakla finanse edildiği ayrıca görülmelidir.
Aynı büyüklükte iki şirket düşünelim. İkisinin de toplam varlığı benzer olabilir. Fakat biri bu varlıkları büyük ölçüde kısa vadeli borçla taşırken, diğeri daha güçlü bir öz kaynak yapısına sahip olabilir. İlk şirket ödeme dönemleri yaklaştığında baskı yaşayabilir. İkinci şirket ise daha geniş hareket alanı bulabilir. Bu ayrım, toplam büyüklükten daha açıklayıcıdır.
Bu yüzden tabloya bakarken ilk soru yalnızca “şirketin elinde ne var?” olmamalıdır. Daha doğru soru şudur: Bu varlıklar hangi kaynaklarla finanse ediliyor? Nakit, alacak, stok, makine ve bina aynı tarafta görünür. Borçlar, krediler, sermaye ve geçmiş yıl kârları ise bu değerlerin arkasındaki kaynak yapısını gösterir.
Bilanço kalemleri bu ilişkinin parçalarıdır. Varlıklar, borçlar ve öz kaynaklar birbirinden kopuk başlıklar gibi okunursa tablo yalnızca satır toplamına dönüşür. Oysa anlam, bu satırların birbirini nasıl taşıdığını görünce ortaya çıkar.
Aktif ve Pasif Mantığı
Finansal durum tablosunun aktif tarafında şirketin sahip olduğu varlıklar yer alır. Pasif tarafında ise bu varlıkların hangi kaynaklarla finanse edildiği gösterilir. Aktif, “şirketin elinde ne var?” sorusuna cevap verir. Pasif ise “bu değerlerin kaynağı nereden geldi?” sorusunu açıklar.
Aktif tarafta nakit, banka hesapları, ticari alacaklar, stoklar, duran varlıklar ve benzeri kalemler bulunur. Bunların ortak noktası, şirket için ekonomik değer taşımalarıdır. Bazıları hemen kullanılabilir. Bazıları satış veya tahsilat bekler. Bazıları ise uzun vadeli kapasite üretir.
Pasif tarafta kısa vadeli borçlar, uzun vadeli yabancı kaynaklar ve öz kaynaklar yer alır. Bu bölüm, şirketin sahip olduğu değerlerin finansman yapısını gösterir. Bir varlık ortak sermayesiyle alınmış olabilir. Krediyle finanse edilmiş olabilir. Tedarikçiye olan borç sayesinde işletmede kalmış olabilir. Tablo bu ilişkiyi düzenli biçimde gösterir.
Bu nedenle toplam aktif ile toplam pasif birbirine eşittir. Varlık ile kaynak arasındaki zorunlu bağı ifade eder. Şirketin sahip olduğu her değer, bir finansman kaynağıyla açıklanır. Denkliğin arkasındaki mantık budur.
Aktif güçlü görünürken pasif tarafında kısa vadeli borçlar ağır basıyorsa, tablo kâğıt üzerinde dengeli olsa bile işletme pratikte zorlanabilir. Çünkü yakın vadeli yükler, ancak yakın vadede nakde dönebilecek değerlerle rahat taşınır. Bu yüzden eşitliği görmek yeterli değildir. Eşitliğin nasıl kurulduğu da önemlidir.
Aktif Kalemler: Dönen ve Duran Varlıklar
Dönen Varlıklar
Dönen varlıklar, işletmenin kısa vadede nakde dönüşmesi beklenen değerlerini ifade eder. Kasa, banka, ticari alacaklar ve stoklar bu bölümde yer alır. Bu kalemler şirketin günlük ödeme gücüyle doğrudan ilişkilidir.
Nakit hemen kullanılabilir. Bankadaki para da kısa sürede ödeme aracına dönüşebilir. Alacaklar tahsil edildiğinde işletmeye kaynak sağlar. Stoklar ise satıldığında ve tahsilat tamamlandığında nakit yaratır. Görüldüğü gibi bu kalemlerin tamamı aynı hızda hareket etmez.
Bu ayrım kritik önemdedir. Dönen varlık toplamının yüksek olması her zaman rahatlık anlamına gelmez. Alacakların önemli kısmı gecikmişse, stoklar yavaş satılıyorsa veya nakit seviyesi düşükse şirket kâğıt üzerinde güçlü görünebilir ama günlük ödemelerde baskı yaşayabilir.
Bu bölüm incelenirken toplam tutardan önce varlığın niteliği sorulmalıdır. Nakit ne kadar? Alacaklar ne sürede tahsil ediliyor? Stok gerçekten satılabilir durumda mı? Kısa vadeli borçları karşılayacak likit değer var mı? Bu sorular, tabloyu ezberden çıkarıp yoruma taşır.
Dönen varlıklar işletmenin kısa vadeli hareket alanını gösterir. Fakat bu alanın genişliği, kalemlerin nakde dönüşme hızına bağlıdır. Para hazırdır. Alacak bekletir. Stok ise önce satış, sonra tahsilat ister.
Duran Varlıklar
Duran varlıklar, işletmenin uzun vadede kullanmak üzere edindiği değerlerdir. Makine, bina, taşıt, demirbaş, tesis, yazılım altyapısı ve benzeri unsurlar bu gruba girer. Bu kalemler günlük ödeme için değil, kapasite ve üretim gücü için önemlidir.
Bir üretim işletmesinde makineler ana gücü oluşturabilir. Bir lojistik şirketinde araç filosu temel varlık olabilir. Bir otel için bina, donanım ve ekipmanlar uzun vadeli yapının parçasıdır. Bu nedenle duran varlıklar, şirketin faaliyet modeline göre farklı anlamlar taşır.
Ancak uzun vadeli varlık yüksekliği her zaman nakit rahatlığı sağlamaz. Büyük bir fabrika değerli olabilir, fakat kısa vadeli borç ödeme zamanı geldiğinde hemen paraya çevrilemez. Bu yüzden kapasite gücü ile ödeme gücü aynı şey değildir.
Duran varlıklar yorumlanırken yatırımın gelir üretme potansiyeli ayrıca düşünülmelidir. Makine alımı üretimi artırıyorsa ve bu artış satışa dönüşüyorsa anlamlıdır. Fakat yatırım atıl kalıyorsa, tablo üzerinde görünen değer işletmeye beklenen katkıyı sağlamaz.
Amortisman da bu bölümün önemli bir parçasıdır. Makine, taşıt veya ekipman zaman içinde yıpranır. Bu yıpranma finansal tablolara değer kaybı olarak yansır. Böylece uzun vadeli varlığın kullanım süresi de dikkate alınmış olur.
Pasif Kalemler: Borçlar ve Öz Kaynaklar
Kısa Vadeli Yabancı Kaynaklar
Kısa vadeli yabancı kaynaklar, bir yıl içinde ödenmesi beklenen borçları gösterir. Satıcı borçları, kısa vadeli banka kredileri, vergi yükümlülükleri, ödenecek giderler ve benzeri kalemler bu bölümde yer alır.
Bu alan özellikle dikkat ister. Çünkü yakın vadeli borç, yakın vadeli ödeme gücü ister. Şirketin alacağı olabilir, fakat tahsilat gecikiyorsa borç ödeme zamanı geldiğinde sorun yaşanabilir. Stok yüksek olabilir, fakat satış yavaşsa kısa vadeli yükleri taşımakta zorlanabilir.
Kısa vadeli kaynaklar yorumlanırken dönen varlıkların yapısı birlikte okunmalıdır. Nakit yeterli mi? Alacaklar zamanında tahsil ediliyor mu? Stoklar hızla çözülebiliyor mu? Bu sorular cevaplanmadan borç düzeyi sağlıklı değerlendirilemez.
Kârlı görünen bir işletme bile bu bölümde baskı yaşayabilir. Çünkü kâr, her zaman kasadaki para anlamına gelmez. Ödeme gücü, tahsilat ve nakit yönetimiyle birlikte oluşur.
Uzun Vadeli Yabancı Kaynaklar
Uzun vadeli yabancı kaynaklar, ödeme süresi bir yıldan uzun olan borçları ifade eder. Yatırım kredileri ve uzun vadeli banka borçları bu bölümde izlenir. Bu kaynaklar işletmeye zaman kazandırabilir.
Uzun vadeli borç her zaman olumsuz bir işaret değildir. Doğru kullanıldığında büyümeyi destekleyebilir. Şirket yeni bir makine yatırımı yapıyorsa ve bu yatırım birkaç yıl içinde gelir üretecekse, finansmanın uzun vadeye yayılması mantıklı olabilir.
Asıl mesele borcun vadesi ile yatırımın gelir üretme zamanı arasındaki uyumdur. Gelir uzun vadede oluşacakken ödeme kısa vadede sıkışıyorsa risk artar. Vade rahatlatır, fakat yalnızca nakit akışıyla uyumluysa.
Bu nedenle borç tek başına “iyi” veya “kötü” diye okunmaz. Borcun maliyeti, vadesi, kullanım amacı ve geri ödeme gücü birlikte değerlendirilir. Sağlıklı yorum bu ilişkiden çıkar.
Öz Kaynaklar
Öz kaynaklar, işletmenin kendi iç dayanağını gösterir. Sermaye, geçmiş yıl kârları, dönem kârı veya zararı ve bazı yedekler bu bölümde yer alır. Bu alan, şirketin ne kadarının borçla değil, kendi kaynaklarıyla taşındığını anlamaya yardım eder.
Güçlü öz kaynak yapısı, şirketin dalgalanmalara karşı daha dayanıklı olmasını sağlayabilir. Bu, hiç borç kullanılmaması gerektiği anlamına gelmez. Sağlıklı yapı, borç ile iç kaynak arasında taşınabilir bir denge kurulmasıdır.
Zararlar bu yapıyı zayıflatır. Dönem zararı veya geçmiş yıl zararları arttıkça şirketin iç tamponu azalır. Sermaye yüksek görünse bile birikmiş zararlar bu gücü düşürebilir.
Bu bölüm çoğu zaman hızlı geçilir. Oysa işletmenin uzun vadeli güvenliği açısından kritik bir alandır. Borçlar şirketin dış yükünü, öz kaynaklar ise içerideki taşıma kapasitesini gösterir.
Örnek Bilanço Hesaplama Tablosu
Örnek Bir Bilanço İncelemesi
Basit bir örnek üzerinden düşünelim. Bir şirketin dönen varlıkları 1.200.000 TL, duran varlıkları 1.800.000 TL olsun. Bu durumda toplam varlık 3.000.000 TL olur. Aynı tabloda kısa vadeli yabancı kaynaklar 800.000 TL, uzun vadeli yabancı kaynaklar 900.000 TL ve öz kaynaklar 1.300.000 TL olarak görünsün.
Bu yapı ilk olarak toplam eşitliği gösterir. Şirketin 3.000.000 TL değerinde varlığı vardır. Bu varlıkların tamamı borçlar ve öz kaynaklar tarafından finanse edilmiştir. Fakat yorum burada bitmez. Asıl soru, bu finansman yapısının ne kadar sağlıklı olduğudur.
Dönen varlıklar, kısa vadeli borçlardan yüksek görünmektedir. Bu ilk bakışta olumlu bir işarettir. Fakat dönen varlıkların içeriği ayrıca bilinmelidir. Tutarın büyük kısmı nakitteyse şirket daha rahat hareket eder. Büyük bölüm tahsili geciken alacaklardan oluşuyorsa risk artar.
Duran varlıkların yüksekliği kapasite işareti olabilir. Fakat kısa vadeli ödeme baskısını doğrudan çözmez. Bir makine üretim gücü sağlayabilir, ancak borç vadesi geldiğinde nakit yerine geçmez. Bu nedenle uzun vadeli değer ile kısa vadeli likidite ayrı ayrı okunmalıdır.
Öz kaynakların toplam kaynak içindeki payı da önemlidir. Şirketin varlıklarının önemli bir bölümü kendi kaynaklarıyla taşınıyorsa yapı daha dirençli olabilir. Ancak borç payı yükseldikçe nakit akışının düzenli olması daha kritik hale gelir.
Bu örnek şunu gösterir: Sayılar tek başına konuşmaz. Tutarların hangi kalemlerde toplandığı, hangi vadeye yayıldığı ve hangi kaynakla finanse edildiği birlikte görülmelidir. Finansal yorum, toplamdan çok ilişkinin içinde oluşur.
Akademik Bakış: Oranlar Neden Önemlidir?
Finansal tabloları yorumlamak yalnızca satırları tanımakla mümkün değildir. Edward I. Altman’ın Financial Ratios, Discriminant Analysis and the Prediction of Corporate Bankruptcy adlı klasik çalışması, finansal oranların şirketlerin iflas riskini öngörmede nasıl kullanılabileceğini tartışır. Makale 1968’de The Journal of Finance dergisinde yayımlanmış, 23. cildin 4. sayısında 589-609 sayfaları arasında yer almıştır.
Bu çalışma, finansal tablo okumanın neden yalnızca “varlık toplamı kaç?” sorusuyla sınırlı kalamayacağını gösterir. Çalışma sermayesi, birikmiş kârlar, faaliyet kârlılığı, piyasa değeri ve satışların varlıklarla ilişkisi gibi oranlar, şirketin dayanıklılığı hakkında daha derin işaretler verebilir. Bu nedenle bilanço okuma, satırları görmekten çok bu satırların birbirine ne söylediğini anlamaktır.
Bilanço Nasıl Okunur?
1. Toplama Değil, Yapıya Bak
Büyük bir varlık toplamı ilk bakışta güçlü görünebilir. Fakat bu büyüklüğün hangi kalemlerden oluştuğu daha önemlidir. Nakit hızlıdır. Alacak bekler. Stok satış ister. Duran varlık ise uzun vadede değer üretir.
Bilanço okuma için ilk adım, aktif tarafın kalitesini ayırmaktır. Şirketin sahip olduğu değerler ne kadar hızlı kullanılabilir hale geliyor? Bu soru, toplam büyüklükten daha açıklayıcıdır.
Aynı toplam varlığa sahip iki işletmeden biri yüksek nakit taşıyabilir. Diğeri ise stok ve gecikmiş alacak ağırlıklı olabilir. İkisi tabloda benzer görünse de ödeme gücü açısından aynı yerde değildir.
2. Kısa Vadeli Borçları Dönen Varlıklarla Karşılaştır
Yakın vadeli borçlar, kısa sürede nakde dönebilecek değerlerle karşılanmalıdır. Bu kontrol, ödeme baskısını anlamak için temel bir adımdır.
Dönen varlıklar kısa vadeli borçlardan yüksekse bu olumlu bir başlangıç olabilir. Fakat içerik yine belirleyicidir. Nakit güçlü değilse, alacaklar gecikiyorsa veya stok yavaş satılıyorsa tablo beklenen güveni vermez.
Bu noktada amaç yalnızca oran hesaplamak değildir. Amaç, şirketin vadesi gelen yükleri hangi hızla karşılayabileceğini anlamaktır. Finansal yapı, zaman baskısı içinde test edilir.
3. Borç ve Öz Kaynak Dengesini Değerlendir
Borç büyümeyi destekleyebilir. Yeni yatırım, kapasite artışı veya işletme sermayesi ihtiyacı için dış kaynak kullanmak olağandır. Sorun borcun varlığı değil, taşınabilirliğidir.
Öz kaynak zayıf, borç yüksek ve nakit akışı düzensizse şirket daha kırılgan hale gelir. Bu durumda küçük bir tahsilat gecikmesi bile zincirleme baskı yaratabilir.
Güçlü öz kaynak yapısı, işletmeye tampon sağlar. Zararlar bu tamponu azaltır. Bu yüzden yalnızca dönem sonucuna değil, geçmiş yılların birikmiş etkisine de bakmak gerekir.
4. Nakit, Alacak ve Stok Üçlüsünü Ayrı Oku
Bilanço söz konusu olduğunda likidite ayrıntıda görünür. Nakit hemen kullanılabilir. Alacak beklenen paradır. Stok ise satılmayı ve sonra tahsil edilmeyi bekler. Bu üç kalemin aynı şekilde yorumlanması hatalı sonuç doğurur.
Nakit düşükse alacakların tahsil süresi daha önemli hale gelir. Alacaklar büyüyorsa satış artışı kadar ödeme disiplini de sorgulanmalıdır. Stok yüksekse ürünlerin elde kalma riski düşünülmelidir.
Şirketin varlığı olabilir ama nakdi olmayabilir. Bu durum birçok işletmenin yaşadığı temel gerilimlerden biridir. Tabloya bakarken “ne var?” sorusunun yanına “ne zaman paraya döner?” sorusu eklenmelidir.
5. Tek Dönem Yerine Değişimi İzle
Tek tarihli tablo sınırlı bilgi verir. Daha sağlıklı yorum için önceki dönemlerle karşılaştırma yapılmalıdır. Nakit artıyor mu? Borç azalıyor mu? Alacaklar büyüyor mu? Stok seviyesi yükseliyor mu? Öz kaynak güçleniyor mu?
Finansal yapı yalnızca tek bir tarihteki görünümle anlaşılmaz. Nakit, borç, alacak, stok ve öz kaynak hareketi birlikte izlendiğinde şirketin yönü daha net okunur.
Bir dönemde borç yüksek olabilir. Fakat yatırım tamamlandıkça satış ve nakit akışı artıyorsa yapı toparlanabilir. Tersine, kâr görünürken alacaklar sürekli büyüyorsa risk derinleşebilir.
Bilanço ile Gelir Tablosu Farkı
Bilanço nedir sorusu gelir tablosuyla karıştırıldığında cevap bulanıklaşır. Gelir tablosu belirli bir dönemde şirketin gelirlerini, giderlerini ve kâr ya da zarar sonucunu gösterir. Finansal durum tablosu ise belirli bir tarihte varlık ve kaynak yapısını ortaya koyar.
Gelir tablosu performansı anlatır. Satış yapılmış mı, giderler ne kadar olmuş, dönem sonunda kâr oluşmuş mu? Bu soruların cevabı oradadır. Diğer tablo ise yapıyı gösterir. Şirketin elinde ne var, ne kadar borcu var, öz kaynakları ne durumda?
Kar eden bir şirket nakit sıkışıklığı yaşayabilir. Çünkü satış yapılmış, gelir yazılmış, fakat tahsilat henüz gerçekleşmemiş olabilir. Bu durumda gelir tablosu olumlu görünürken, varlık ve kaynak yapısı ödeme baskısını gösterebilir. Tersi de mümkündür. Nakit pozisyonu iyi olan bir şirket, dönem sonunda operasyonel zarar açıklayabilir.
Bu nedenle iki tablo birlikte okunmalıdır. Gelir tablosu performansı, finansal durum tablosu dayanıklılığı gösterir. Performans iyi olsa bile borçların vadesi bozulmuşsa risk vardır. Kaynak yapısı güçlü olsa bile şirket gelir üretemiyorsa sürdürülebilir büyüme zayıflar.
Şirket sahipleri için bu ayrım karar kalitesini artırır. Yatırım, kredi, büyüme, maliyet azaltma veya tahsilat politikası gibi kararlar tek tabloya bakarak verilmemelidir. Gelir, gider, varlık, borç ve özkaynak birlikte değerlendirildiğinde tablo daha güvenilir hale gelir. Bu konuda detaylı bilgi için “Bilanço Metrikleri Nelerdir?” başlıklı içeriğimizi okuyabilirsiniz.
Sık Sorulan Sorular
Bilanço nedir?
Bir şirketin belirli bir tarihteki varlıklarını, borçlarını ve özkaynaklarını gösteren finansal tablodur. Sahip olunan değerler aktif tarafta, bu değerlerin kaynakları pasif tarafta yer alır. Bu yapı şirketin finansal durumunu anlamak için temel bir çerçeve sunar.
Aktif ve pasif ne demek?
Aktif, şirketin sahip olduğu ekonomik değerleri ifade eder. Pasif ise bu değerlerin hangi kaynaklarla finanse edildiğini gösterir. Bu ayrım, şirketin yalnızca neye sahip olduğunu değil, bunu hangi finansal yapı ile taşıdığını da anlamayı sağlar.
Bilanço neden eşit çıkar?
Toplam aktif ile toplam pasif muhasebe denkliği gereği eşittir. Çünkü her varlığın bir kaynağı vardır. Ancak bu eşitlik şirketin güçlü olduğunu tek başına göstermez. Finansal yorum, kalemlerin dağılımı incelendiğinde yapılır.
Bilanço nasıl yorumlanır?
Önce varlık yapısına, sonra kısa ve uzun vadeli borçlara, ardından özkaynak gücüne bakılır. Tek dönem yerine geçmiş dönemlerle karşılaştırma yapılması daha doğru sonuç verir. Sağlıklı yorum, rakamların birbirleriyle ilişkisini kurarak yapılır. Doğru ilişkileri kurmanın yollarını öğrenmek için “Muhasebe Nedir?” başlıklı içeriğimizi okuyabilirsiniz.
Bilanço örneği ne işe yarar?
Basit bir tablo, teorik bilgiyi somutlaştırır. Aktif ve pasif tarafın nasıl dengelendiğini gösterir. Ayrıca nakit, alacak, stok, borç ve özkaynak gibi kalemlerin birlikte nasıl okunacağını anlamayı kolaylaştırır.
Bilanço kalemleri nelerdir?
Temel kalemler dönen varlıklar, duran varlıklar, kısa vadeli yabancı kaynaklar, uzun vadeli yabancı kaynaklar ve özkaynaklardan oluşur. Her kalem şirketin farklı bir yönünü gösterir. Bu yüzden kalemler tek başına değil, bütün içinde değerlendirilmelidir.
Bilanço ile gelir tablosu arasındaki fark nedir?
Gelir tablosu belirli bir dönemin gelir, gider ve kar sonucunu gösterir. Finansal durum tablosu ise belirli bir tarihte şirketin varlık ve kaynak yapısını açıklar. Biri performansı, diğeri dayanıklılığı anlamaya yardım eder.
